طعمه‌های مصنوعی شناگر یا سوییم‌‌بِیت

طعمه شناگر یا سوییم‌‌بِیت (Swimbait) یک نوع طعمه مصنوعی نسبتا سنگین و پایین‌رو (سینک) است که شبیه بسیاری از ماهیان ساخته می‌‌شود. بدون توجه به اندازه یا ظاهر آن، گاهی با دُم پارویی تولید می‌‌شوند. معمولا سوییم‌‌بیت‌‌ها را به سه دسته تقسیم می‌‌کنیم: سوییم‌‌بیت با بدنه سخت، سوییم‌‌بیت با بدنه نرم و سوییم‌‌بیت دم پارویی. در این مقاله همه این انواع را بررسی می‌‌کنیم.

شناگر با بدنه سخت (Hard Body Swimbait)

این سوییم‌‌بیت‌‌ها از چوب، پلاستیک سخت یا دیگر مواد ترکیبی ساخته می‌‌شوند. همان‌‌طور که از نام آن‌‌ها پیداست، ذاتا سفت و مقاوم هستند. برخی سوییم‌‌بیت‌‌های سختِ مفصلی (jointed) شامل انواع تک مفصلی (دوتکه)، چند مفصلی (چندتکه) و سُرَنده می‌‌شوند.

تک مفصلی (Single Jointed)

این نوع طعمه شناگر از دو بخش بدنه سخت ساخته شده که توسط یک لولا در کنار هم قرار می‌‌گیرند. این اتصال لولایی به طعمه اجازه می‌‌دهد تا حتی هنگام کشش یک‌‌نواخت نیز شنا نماید. گاهی این اتصال در وسط طعمه یا نزدیک دُم قرار دارد.

سُرنده یا گِلاید (Glide)

این نوع طعمه شبیه طعمه تک مفصلی است ولی بدنه کشیده‌‌تری دارد. حالت سُر خوردن به طعمه اجازه می‌‌دهد تا حرکت مارپیچی عریض‌‌تری نسبت به سوییم‌‌بیت با بدنه سختِ استاندارد داشته باشد. آن‌‌ها برای کشیدنِ آرام مناسب هستند و مانند طعمه‌‌های کششی (Jerkbait)، طعمه‌‌ای عالی برای روشِ مکث و کشش هستند.

چند مفصلی (Multi Jointed)

سوییم‌‌بیت‌‌های چند مفصلی از چند بخش بدنه تشکیل می‌‌شوند که به هم متصل شده‌‌اند. این طعمه بر خلاف نوع تک مفصلی، دارای حرکتی عریض‌‌تر و نرم‌‌تر در آب است. این طعمه‌‌ها در طول‌‌های مختلفی تولید می‌‌شوند، انواع درازتر دارای تعداد مفصل بیشتری هستند.

شناگر با بدنه نرم (Soft Body Swimbait)

این نوع طعمه‌‌ها معمولا از بدنه‌‌ای از جنس پلاستیک نرم ساخته می‌‌شوند. برخی از آن‌‌ها شامل انواع آماده، توخالی، توپُر و نخ‌‌گذر می‌‌شوند. تفاوت در این دسته‌‌بندی بر اساس ساختار بدنه آن‌‌ها می‌‌باشد.

سوییم‌‌بیت‌‌های نرم که به ماهی ژله‌‌ای بزرگ نیز معروف هستند در شکل‌‌ها و طرح‌‌های گوناگون تولید می‌‌شوند و بیشتر طعمه‌‌ماهیان (مانند قزل‌آلا، کولی و سوف) را شبیه‌‌سازی می‌‌کنند. گونه‌‌های متنوعی در این گروه جا دارند که می‌‌توانند سطوح مختلف آب را پوشش دهند. این طعمه‌‌ها می‌‌توانند با ریسه داخلی (و قلاب) به بازار عرضه شوند و یا به صورت تنها.

سوییم‌‌بیت‌‌های آماده (Full Body)

آن‌‌ها طعمه‌‌های تمام لاستیکی هستند که قلاب‌‌های سه‌‌شاخ به شکم آنها وصل شده است، خیلی شبیه سوییم‌‌بیت‌‌های با بدنه سخت. این طعمه‌‌ها گاهی به صورت جداگانه خریداری می‌‌شوند چون برخی از آن‌‌ها بدون قلاب عرضه می‌‌شوند. برای آماده کردن آن‌‌ها باید قلاب‌‌ها را به حلقه‌‌های موجود روی بدنه متصل کنید.

نخ‌‌گذر (Line Through)

این سوییم‌‌بیت‌‌ها مخصوصا برای محافظت از طعمه در مقابل آسیب‌‌دیدگی طراحی شده‌‌اند. همچنین آن‌‌ها برای مهار کردن ماهی هنگام مبارزه مفید هستند چون بر خلاف طعمه‌‌های آماده، تکان خوردنِ طعمه توسط ماهی را حذف می‌‌کنند. برای ریسه بستن این طعمه‌‌ها، نخ ماهیگیری را از سوراخ روی سرِ طعمه عبور دهید. نخ از طریق لوله‌‌ای باریک از درون طعمه عبور می‌‌کند و به شکم یا دم آن ختم می‌‌شود. حالا می‌‌توانید قلاب را به انتهای نخ وصل کنید. اگر بدین ترتیب ریسه به درستی وصل شود، طعمه هنگام مبارزه با ماهی معمولا به بالا می‌‌لغزد و خارج از دهان ماهی قرار می‌‌گیرد. طعمه در این حالت سالم‌‌تر می‌‌ماند و احتمال در رفتن ماهی نیز کم‌‌تر می‌شود.

پشت قلاب‌‌دار (Top Hook)

سوییم‌‌بیت‌‌های پشت قلاب‌‌دار دارای قلابی در بالای خود هستندکه معمولا یک قلاب استاندارد است که از درون طعمه عبور کرده و از بالای آن بیرون زده است. سر این قلاب معمولا وزن‌‌دار است (مانند جیگ هِد) البته گاهی نیز بدون وزن هستند. به دلیل وجود این قلاب بزرگ، احتمال گیر کردن طعمه به دهان ماهی افزایش می‌‌یابد ولی ضدخزه نیست. برخی انواع نیز دارای قلاب سه‌‌شاخ یا حلقه مربوطه زیر شکم خود هستند.

شناگر دُم‌‌پارویی (Paddle Tail)

این‌‌ها طعمه‌‌های نرم و کوچکی هستند که در بسته‌‌های چندعددی به فروش می‌‌رسند. معمولا بدون قلاب تولید می‌‌شوند و شما باید قلاب را جداگانه تهیه و به آن‌‌ها وصل کنید. طعمه‌‌های دم پارویی برای ماهیگیری در آب‌‌های پر از علف عالی هستند چون می‌‌توانند به‌‌صورت ضدخزه آماده شوند.

همه این طعمه‌‌ها هنگام کشیده شدن در آب، حرکتی از خود نشان می‌‌دهند، تنها تفاوت در شکل قلاب است که کارایی آن را تحت تاثیر قرار می‌‌دهد. انتخاب نوع قلاب برای این طعمه مانند جیگ هد، پایه بلند یا سوییم‌‌بیت، به شدت به نوع ماهی هدف شما بستگی دارد. دُم پارویی بزرگ برای صید ماهیان بزرگ بسیار کارآمد است.

طعمه توخالی (Hollow Body)

برای عملکرد بهتر طعمه، سوییم‌‌بیت‌‌های دم پاروییِ توخالی همراه با قلاب‌‌های سوییم‌‌بیت استفاده می‌‌شود. قلاب‌‌های سوییم‌‌بیت دهانه بزرگی دارند و دارای یک فنر پیچی یا خمیدگی برای ثابت نگه داشتن طعمه در محل هستند. این قلاب‌‌ها معمولا در قسمت ساق خود دارای وزنه سربی هستند البته انواع سبک و بدون سرب هم وجود دارد. بدنه توخالی آن‌‌ها را نرم‌‌تر می‌‌کند تا هنگام گاز زدنِ ماهی، نوک قلاب به خوبی بیرون بزند و راحت‌‌تر در دهان ماهی نفوذ کند.

طعمه توپُر (Solid Body)

قلاب‌‌های سوییم‌‌بیت می‌‌توانند با این نوع طعمه نیز به کار روند ولی بدنه توپُر فضای زیادی برای نفوذ خوبِ قلاب نمی‌‌دهد. با وجود این ضعف، طعمه‌‌های توپُر دم‌‌پارویی طول عمر بالاتری نسبت به انواع توخالی دارند. یک قلاب جیگ‌‌هد یا پایه بلند نیز با این نوع طعمه به خوبی کار می‌‌کند و می‌‌تواند مانند یک قلاب سوییم‌‌بیت به کار رود.

کِی، کجا و چرا از طعمه‌‌های شناگر استفاده کنیم؟

طعمه‌‌های سوییم‌‌بیت (شناگر) را می‌‌توان در هر دو آب روشن و تیره استفاده کرد ولی در آ‌‌ب‌های گل‌‌آلود کاربرد چندانی ندارند. آن‌‌ها در سطوح‌ بالایی آب تا عمق حداکثر ۱۵ متر به کار می‌‌روند. یک سوییم‌‌بیت سبک را می‌‌توان خیلی نزدیک به سطح آب حرکت داد البته اگر سنگین باشد معمولا بیش از ۹ متر در عمق فرو نمی‌‌روند. آن‌‌ها در آب‌‌های سرد نیز به خوبیِ آب‌‌های گرم عمل می‌‌کنند. عملا زمانِ بد برای استفاده از آن‌‌ها در ماهیگیری وجود ندارد. ولی ما دوست داریم از آن‌‌ها بیشتر در روزهایی با آسمان کمی بادی و ابری استفاده کنیم؛ نه خیلی روشن یا خیلی تاریک، به اندازه‌‌ای که نیم‌‌رخ طعمه مشخص شود.

وزن طعمه یا سرعت ته‌‌نشین شدنِ آن را معمولا بر اساس شرایط و محیط ماهیگیری تعیین می‌‌کنیم. یک طعمه سنگین‌‌تر زمانی به‌‌کار می‌‌رود که بخواهیم در عمق بیشتری ماهیگیری کنیم و طعمه سبک‌‌تر برای ماهیگیری در عمق کم‌‌تر و میان علف‌‌ها.

اغلب ماهیگیران معمولا طعمه‌‌ای را ترجیح می‌‌دهند که قبلا بزرگ‌‌ترین ماهی را با آن گرفته‌‌اند. به همین دلیل طعمه‌‌های شناگر برای صید ماهیان بزرگ‌‌تر بیشتر توصیه می‌‌شود.

منبع: www.basstrike.com