تاریخچه ماهیگیری با پشه مصنوعی (بخش اول – دوران باستان)

توسط : سعید ساهردر: ۲۵ آذر , ۱۳۹۹در: پشه, فلایبدون دیدگاه

فلای فیشینگ (ماهیگیری با پشه مصنوعی) تاریخچه‌‌ای طولانی و شگفت‌‌انگیز دارد. در طول سال‌‌های متمادی، این ورزش از یک سرگرمی ساده به یک علم و هنر مبدل گشته و با پیشرفت تمدن و تکنولوژی بشر همواره گسترده‌‌تر شده است.

ماهیگیری همیشه جزئی از زندگی بشر بوده است. بقایای قلاب‌‌ها از شهر ۵۰۰۰ ساله اور در عراق کنونی کشف شده است. طرح چوب‌‌های ماهیگیری در یکی از نقاشی‌‌های دیواری مصر باستان مشاهده شده که به ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح برمی‌‌گردد.

حکاکی مربوط به حدود ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح. در این تصویر ماهیان کپور، کفال، گربه‌ماهی، سوف نیل، تیلاپیا و مارماهی مشهود است!

نقاش چینی مربوط به سال ۱۱۹۵ میلادی با عنوان «Angler on a Wintry Lake»

چینی‌‌ها از اولین کسانی بودند که به جنبه‌‌های ورزشی ماهیگیری علاقه‌‌مند شدند. چوب بامبوی تُنکین (Tonkin) و نخ ابریشمی اولین بار در چین به کار رفتند. ماهیگیری با چوب و نخ در زمان سلسله چو (۴۰۰ سال پیش از میلاد مسیح) یکی از تفریحات محسوب می‌‌شد. شواهدی وجود دارد که نشان می‌‌دهد در چین باستان (۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح) پشه‌‌هایی وجود داشت که با پر مرغ ماهی‌‌خوار (Kingfisher) ساخته می‌‌شد و مثل طعمه قلاب‌‌دار عمل می‌‌کرد. شواهد موجود از قرن چهارم میلادی در چین، استفاده از نخ ابریشمی، قلابی که با سوزن ساخته می‌‌شد و چوب بامبو را نشان می‌‌دهد.

آثار استفاده از چرخ برای ماهیگیری به پیش از دوران اهرام مصر مربوط می‌‌شود. در نقاشی‌‌های چینی مربوط به سال ۱۱۹۵ میلادی چرخ‌‌هایی دست‌‌ساز نشان داده شده که به چرخ‌‌های امروزی فلای فیشینگ شبیه است.

بر اساس شواهد تصویری، در دوران باستان، رومی‌ها در پیشرفت ماهیگیری نقش بزرگی ایفا کرده‌اند.

اولین اشارات به فلای فیشینگ با اولین حضور قزل‌‌آلا در ادبیات ماهیگیری مصادف بود. کلادیوس آلیانوس رومی (Claudius Aelianus) در کتاب «بر طبیعت حیوانات» (De Animalum Natura) در اوایل قرن سوم میلادی مشاهدات خود در رودخانه‌‌ای در مقدونیه (به نام Astraeus) را به این صورت بیان کرد:

«ماهیگیران پشمی قرمز رنگ را به دور قلاب می‌‌پیچند و دو پر خروس قهوه‌‌ای روی آن می‌‌بندند. چوب آنها ۱۸۰ سانتی‌‌متر طول دارد و نخشان به اندازه طول چوب است. دامشان را پهن می‌‌کنند و ماهی‌‌ها با دیدن رنگ آن بی‌‌اختیار به آن حمله می‌‌کنند و آن را می‌‌خورند، غافل از این که به دام افتاده‌‌اند …»

کتاب «بر طبیعت حیوانات» نوشته کلادیوس آلیانوس

به گفته او در زمان ماهیگیری چیزی داشت روی آب پرواز می‌‌کرد. ظاهر این حشره چیزی بود بین زنبور و مگس. ماهیگیران مقدونیه برای فریب دادن ماهی‌‌ها از پشه مذکور استفاده می‌‌کردند.

در عین حال مارکوس (Marcus Valerius Martialis)، شاعر یونانی که دویست سال پیش از کلادیوس می‌‌زیست در یکی از شعرهایش به کلمه فلای (musca) اشاره کرده بود.

موزاییک کشف شده در شهر طرابلس، مربوط به قرن اول یا دوم میلادی

روش سنتی ژاپنی‌‌ها برای فلای فیشینگ تِنکارا (Tenkara) نام داشت. کلبه‌‌نشینان و ماهیگیران حرفه‌‌ای برای صید ماهی‌‌های بومی، از جمله قزل‌‌آلا، از آن بهره می‌‌گرفتند. این روش از کوهستان‌‌های ژاپن نشات گرفته بود و بیشتر برای ماهیگیری در رودهای کوچک استفاده می‌‌شد. در حدود ۴۳۰ سال پیش، ژاپنی‌‌ها پشه را روی سوزن‌‌های خم‌‌شده می‌‌ساختند و با چوب‌‌های بلندی آن را پرتاب می‌‌کردند.