راهنمای ماهیگیری فلای و چارت حشرات در دریاچه‌‌ها (بخش ۲ از ۲)

برای این که در دریاچه‌‌های برتیش کلمبیا (BC)، به یک‌‌ ماهیگیر فلای ماهر تبدیل شوید نیاز به صرف وقت برای یادگیری چگونگی عملکرد اکوسیستم‌های آن‌ دارید که شامل شناخت آب، چگونگی زندگی قزل آلاها و بهترین زمان در سال برای صید این‌ ماهی‌‌ها می‌‌باشد. برای درک واقعی معما، باید یاد بگیرید که در این دریاچه‌‌ها چه مواد غذایی و چه موقعی در دسترس قزل آلاها می‌‌باشد.

مِی‌‌فلای (Mayfly)

می‌‌فلای‌‌های ساکنان دریاچه‌‌ها برای قزل آلاها مواد غذایی غنی به شمار می‌‌روند. نیمف‌‌های می‌‌فلای در دریاچه‌‌ها، در عمق‌‌های کم با‌ پوشش گیاهی زندگی می‌‌کنند. این نیمف‌‌ها با داشتن سه دم و شنای سینوسی شناسایی می‌‌شوند.

اوج‌ هچ‌ می‌‌فلای‌‌ها در دریاچه‌‌ها چند هفته در اواخر بهار و اوایل تابستان صورت‌ می‌‌گیرد. در این‌ زمان‌‌ها استفاده از پترن می‌‌فلای‌‌ها به صورت درای فلای (روآبی) بسیار تاثیرگذار می‌‌باشد. هچ‌ِ قوی می‌‌فلای‌‌ها با آب شدن یخ‌‌ها همراه با حشرات کیرونومید انجام می‌‌شود.

ماه مِه زمانی بسیار عالی برای یافتن هچ می‌‌فلای‌‌ها در دریاچه‌‌های کملوپس است. بیشتر می‌‌فلای‌‌ها در دریاچه چرخه زندگی یک‌‌ساله دارند. همان‌گونه که از اسم‌ این‌ حشرات‌ معلوم است هچ آنها در فصل بهار و اوایل تابستان انجام می‌‌شود.

در زمان پیدایش می‌‌فلای‌‌ها در دریاچه‌‌ها، قزل آلاها به شدت از نیمف و ایمرجر و ‌حشره کامل می‌‌فلای‌‌ها تغذیه می‌‌کنند. می‌‌فلای‌‌های دریاچه از خانواده باتیدا (Baetidae) و سرده کالیباتیس (Callibaetis) می‌‌باشند.

زمانی که می‌‌خواهیم در فلای فیشینگ ‌از نیمف‌‌های می‌‌فلای‌ استفاده کنیم‌ می‌‌توانیم‌ از نخ فلوت-اینترمدیت کلیر تیپ (Clear Tip) با جمع کردن بسیار آهسته استفاده کنیم و زمانی که در دریاچه متوجه حضور می‌‌فلای‌‌های بالغ روی سطح آب و تغذیه ماهی‌‌ها از آنها می‌‌شویم‌، می‌‌توانیم‌ از نخ فول فلوت استفاده کنیم.

معمولا می‌‌فلای‌‌ها یک دوره ۱۴ روزه در دریاچه‌‌ها دارند و خارج‌ از این زمان هچ قوی‌‌ای ندارند. زمانی که نیمف‌‌های می‌‌فلای در دریاچه هستند و قزل آلاها از آنها تغذیه می‌‌کنند. نیمف‌‌هایی که بیشترین تاثیر را در صید قزل آلاها دارد عبارتند از:
Pheasant tail nymph ، Bead-head pheasant tail nymph ، Gold Bead Hare’s Ear و Skip Nymph.

زمانی که می‌‌فلای‌‌های بالغ روی سطح آب مشاهده می‌‌شوند و ماهی‌‌ها روی آب از آنها تغذیه می‌‌کنند ماهیگیران ‌می‌‌توانند از این پترن‌‌ها استفاده کنند:
Parachute Adams ، Adams ، Lady McConnell ، Slender Humpy و Deer hair emerger mayfly.

کیرومونید (Chironomid)

کیرومونیدها یا میج‌‌ها (Midge) بدون‌شک بزرگ‌‌ترین و طولانی‌‌ترین‌ هچ‌ِ حشرات را در دریاچه‌‌های کملوپس دارند و برای همین‌ از نظر تغذیه منبع اصلی و مهمی برای قزل آلاها هستند و الگوی مهمی برا بافت ماهیگیران فلای می‌‌باشند.

ماهی‌‌ها در مراحل مختلف زندگی کیرومونیدها مثل شفیرگی، لارو و بلوغ، از این حشره تغذیه می‌‌کنند. ولی در کل مرحله شفیرگی یا پیوپا بیشتر مورد توجه‌ ماهی‌‌ها قرار می‌‌گیرد و به همین دلیل این مرحله بیشتر مورد‌ توجه ماهیگیران فلای استان قرار‌ می‌‌گیرد.

جالبه بدانید هزاران گونه از کیرومونیدها در دریاچه‌‌ها وجود دارد که شفیره آنها در رنگ‌ها و اندازه‌‌های متفاوتی در دریاچه‌‌ها وجود دارد. برای پی بردن به این که الان ماهی از چه نوع از کرومونیدی در حال تغذیه هست، داشتن یک دستگاه پمپ گلو (Throat pump) و یک‌ محفظه کوچک شیشه‌‌ای می‌‌تواند به شما کمک کند تا از چه سایز و چه رنگی از کیرومونیدها استفاده کنید.

با شروع فصل بهار و آب شدن یخ سطح دریاچه‌‌ها، کیرومونیدها اولین دسته از حشراتی هستند که در دریاچه‌‌های کملوپس هچ‌ می‌‌کنند برای همین در ماهیگیری از اهمیت بسیار زیادی برخوردار هستند و منبعی غنی برای تغذیه قزل آلاها به شما می‌‌روند.

کیرومونیدها عضو گونه حشرات دوبالان (Dipteran) هستند که بیش از ۲۵۰۰ گونه از آنها در استان برتیش کلمبیا وجود دارد. حشرات کامل میج شبیه به پشه‌‌های معمولی (Mosquito) می‌‌باشند با این تفاوت که آنها نیش نمی‌‌زنند و از خون‌ تغذیه نمی‌‌کنند.

واقعا باور نکردنی است که چقدر قزل آلاهای دریاچه‌های کملوپس از لارو و شفیره میج‌‌ها تغذیه می‌‌کنند. حتی سالمون‌‌هایی که به نام کوکانی (Kokanee) در دریاچه‌‌ها رها می‌‌شوند این حشرات را می‌‌خورند.

کیرومونیدها چرخه زندگی یک‌‌ساله دارند. آنها دگردیسی کاملی دارند که شامل مراحل تخم، لارو، شفیرگی و بزرگ‌‌سالی می‌‌شود.

لاروهای حشرات کیرومونید در میان ‌گل و لای بستر آب، تا عمق ۲۵ متر زندگی می‌‌کنند که کاملا به شکل کرم و به رنگ‌‌های قرمز و سبز هستند. آنها از تجزیه گیاهان و سایر مواد آلی تغذیه می‌‌کنند. زمانی که لاروها از تخم‌ها بیرون می‌‌آیند کاملا شبیه به کرم هستند و در زمان تبدیل لاروها به شفیره، کم‌کم به سطح آب می‌‌آیند و بعد روی سطح آب به حشره کامل تبدیل می‌‌شوند.

وقتی که شفیره‌‌ها برای تبدیل شدن به حشره کامل، آهسته به روی سطح آب می‌‌آیند و بعد از تبدیل به حشره کامل، جفت‌‌گیری آنها تا کمتر از ۲۴ ساعت صورت می‌‌گیرد. پس از پایان ‌جفت‌گیری، حشره‌‌های ماده برای تخم‌‌ریزی به سطح آب بر می‌‌گردند و با ریزش ‌تخم‌‌ها به کف آب، شروعی تازه برای ایجاد نسل بعدی کیرومونیدها شکل می‌‌گیرد.

لارو و شفیره کیرومونیدها مورد علاقه بافت و الگوبرداری فلای کاران است. همیشه قزل آلاها برای تغذیه لاروهایی را جستجو می‌‌کنند که به شکل کرم خونی در زیر سطح نزدیک بسترِ آب، در گل و لای هستند. کرم‌های خونی کیرومونیدها می‌‌توانند تا ۲۵ میلی‌‌متر رشد کنند و اوایل بهار و اواخر پاییز زمان خوبی است که از پترن‌‌های کرم خونی استفاده شود.

یکی از بهترین ‌تاکتیک‌های ماهیگیری لارو کیرومونید استفاده از نخ فول فلوت ایندیکیتور (Indicator) می‌‌باشد. قزل آلاها علاوه بر لارو حشرات کیرومونید، شفیره آنها را نیز مورد هدف و تغذیه قرار می‌‌دهند زیرا در این ‌مرحله از تکاملِ کیرومونیدها، شفیره به آهستگی در زیر سطح آب به صورت عمودی به سمت بالای آب حرکت ‌می‌‌کند و شکار بسیار راحتی برای قزل آلاها محسوب می‌‌شود.

شفیره کیرومونید در آب‌‌های کم‌‌‌عمق (حدود دو متر) می‌‌تواند برای تبدیل شدن به حشره کامل به روی سطح آب بیاید و معمولا در عمق بین ۳ تا ۸ متر حضور دارند.

به معنای واقعی امکان دارد تا بیش از صدها هزار شفیره کیرومونید در آب وجود داشته باشد که به صورت آهسته و به صورت عمودی به روی سطح آب می‌‌آیند.

این شفیره‌‌ها برای آمدن به روی سطح آب شنا نمی‌‌کنند بلکه گازهایی که در زیر کوتیکول بیرونی (Cuticle) آنها به وجود آمده به آنها کمک‌ می‌‌کند تا به آرامی و به حالتِ شناور به سطح آب بیایند.

البته یادم هست‌ چند سال پیش با مقاله‌‌ای مقدماتی که نوشتم، تصمیم گرفتم‌ ماهیگیری در دریاچه‌‌های کملوپس را آغاز کنم. قبلا دوستِ فلای‌‌کارم دارا آشتین به من این نکته را گفته بود که شفیره‌‌های کیرومونید با تولید حباب‌‌هایی زیر پوست باعث بیشتر شناور شدن و به سطح آب آمدن خود می‌‌شوند که این عمل موجب تغییر رنگ پوست شفیره‌‌ها به رنگ نقره‌‌ای می‌‌شود.

از آنجایی که شفیره‌‌های کیرونومید در اندازه‌‌ها و رنگ‌‌های متنوعی به چشم می‌‌خورند، مهم‌‌ترین عامل موفقیت در صید ماهی، انتخاب اندازه و رنگ مناسب و الگو‌ گرفتن از شفیره‌‌ها است.

قلاب‌‌هایی که برای بافت لارو و شفیره کیرونومیدها استفاده می‌‌شود قلاب اسکاد (Scud) سایز ۱۴ تا ۱۰ می‌‌باشد. رایج‌‌ترین رنگ‌‌های بدن شفیره سیاه و سفید، سایه‌‌های سبز، قهوه‌‌ای، خرمایی (مارون) و نقره‌‌ای است. برای گرفتن شفیره‌‌ها روی سطح آب، یک توری و بطری شیشه‌‌ای کوچک حمل کنید، سپس اندازه قلاب و رنگ الگوی پشه‌‌های خود را مطابقت دهید.

استفاده از نخ فول فلوت به همراه ایندیکیتور (Strike-indicator) یکی از کاربردی‌‌ترین تاکتیک‌‌های صید قزل آلا با استفاده از شفیره کیرونومیدها می‌‌باشد. از آنجا که تغذیه شفیره اکثرا در حدود یک متر بالاتر از کف دریاچه اتفاق می‌‌افتد، بدون در نظر گرفتن عمقی که در آن لنگر قایق را انداخته‌‌اید، پشه را حدود ۳۰ سانتی‌‌متر بالاتر از کف آب قرار دهید.

کیرونومیدها فراوان‌‌ترین حشره آبی در دریاچه‌‌ها هستند. هچِ این‌ حشرات در بهار قوی‌‌تر هستند. فروشگاه‌‌های ماهیگیری محلی می‌‌توانند به شما در تنظیم تجهیزات مناسبِ فلای فیشینگ، استفاده از این‌پترن‌‌ها و انتخاب درستِ کیرونومیدها کمک کنند.

سنجاقک‌ (Damselfly)

تشخیص سنجاقک‌ به دلیل داشتن شکمی بسیار باریک به رنگ آبی و سیاه به همراه باله‌‌های روشن و کشیده بسیار ساده است. نیمف‌‌های سنجاقک‌ در کف آب، میان‌ گیاهان‌ زندگی می کنند. آنها قبل از تبدیل شدن به حشره بالغ، چند سال در حالت ‌نیمف زندگی می‌‌کنند. این نیمف‌‌ها یک‌ منبع غذایی در کل سال هستند.

چرخه زندگی سنجاقک‌ به مدت یک تا سه سال متفاوت است. سنجاقک‌­ها دگردیسیِ ناقصی دارند و مرحله شفیرگی ندارند و چرخه زندگی آنها به ترتیب تخم، لارو و بزرگ‌‌سالی می‌‌باشد. لاروِ دمسِل‌‌فلای بارها پوسته خود را برای رشد تعویض می‌‌کند و به این مرحله پوست‌‌اندازی (Molt) می‌‌گویند.

سنجاقک‌ بالغ (Damselfly)

زیست‌‌گاه لاروها شامل مناطق کم‌عمق یا کناره‌‌های دریاچه‌‌ها و حوضچه‌‌های آب می‌‌شود. لارو به راحتی با بدن کشیده و باریک قابل تشخیص هستند. همچنان آنها در انتهای دم خود دارای ۳ آبشش به نام لامِلا (Lamellae) هستند. این اندامک‌‌ها به لارو برای شنای سینوسی در زمان رشدِ کامل کمک می‌‌کنند. برخی از لاروها به طول ۳۵ میلی‌‌متر نیز می‌‌رسند.

لاروهای سنجاقک‌ از میگوها، لاروهای می‌‌فلای، کیرونومیدها و زئوپلتنکتون‌‌ها تغذیه می‌‌کنند. سنجاقک‌ بزرگ‌‌سال می‌‌تواند بیش از چند ماه زندگی کند و تنها از پشه‌‌های معمولی (Mosquito) و می‌‌فلای‌‌ها تغذیه می‌‌کنند.

در ماهیگیری با استفاده از پترن‌‌های سنجاقک‌ می‌‌توانید از نخ اینترمدیت یا اِسلو سینک (Slow sink) و یا از نخ فول فلوت استفاده کنید. لاروهای سنجاقک‌ شناگران سریعی نیستند و شبیه‌‌سازی شنای آنها به روش فلای با ضربات بسیار آهسته سر چوب، می‌‌تواند نظر هر قزل آلایی را به خود جلب کند.

آسیابک (Dragonfly)

آسیابک‌‌ها دارای یک ‌مرحله چهار یا پنج سالگی در دوران ‌نیمف هستند. آنها طولانی‌‌ترین حضور را در بین حشرات آبی در دریاچه‌ها دارند. آنها مثل تمام لارو حشرات دیگر در بین‌ گیاهان و زیر سنگ‌‌ها و چوب‌‌های زیر آب زندگی می‌‌کنند.

آسیابک بالغ (Dragonfly)

این لاروها هم از دیگر لارو حشرات و میگوها تغذیه می‌‌کنند و در تمام طول سال یک منبع غذایی برای قزل آلا به شمار می‌‌رود. آنها زمانی که برای دگردیسی به سمت ساحل حرکت‌ می‌‌کنند بیشتر مورد شکار قزل آلاها قرار می‌‌گیرند.

کدیس (Caddis)

حشرات کدیس یا سیج‌ (Sedge) حشرات مهمی در ماهیگیری فلای در آب‌‌های راکد هستند. زمانی که در دریاچه‌‌ها ایمیرجرهای کدیس به حشره کامل تبدیل می‌‌شوند، یکی از بیشترین حشرات درای (Dry) روی سطح دریاچه‌‌ها محسوب می شوند.

هچ حشرات کدیس از اوایل تابستان تا اواسط تابستان صورت می‌‌گیرد. ظهور کدیس‌‌ها و سنجاقک‌‌ها در دریاچه‌‌ها بیان‌‌گر ورود تابستان به دریاچه‌‌ها می باشد. اولین‌ هچ کدیس اواخر ماه ژوئن صورت می‌‌گیرد. کدیس‌‌ها و سنجاقک‌‌ها مثل کیرونومیدها در تمام طول بهار، تابستان و پاییز در دریاچه‌‌ها حضور ندارند ولی باز هم در دریاچه‌‌ها منبع غذایی خوبی برای قزل آلاها به شمار می‌‌روند.

پترن دِرای فلای (خشک) کدیس یکی از بهترین پترن‌‌ها در دریاچه‌‌ها محسوب می‌‌شود. تبدیل لارو به شفیره در عمق بین ۱٫۵ تا ۷٫۵ متر صورت می‌‌گیرد.

برای تقلید ماهیگیری شفیره کدیس‌‌ها، شما می‌‌توانید از نخ اینترمدیت یا سینک‌ آهسته استفاده کنید. شما می‌‌توانید بعد از پرتاب و صبر کردن برای فرو رفتن نخ و پشه به زیر آب، کشش‌‌هایی بین ۱۵ تا ۲۵ سانتی‌‌متر به نخ وارد کنید.

در دریاچه‌‌ها زمانی که شفیره‌‌های کدیس به حشره بالغ تبدیل می‌‌شوند با خشک شدن باله‌‌ها و پس از پرواز، حشرات بالغ برای جفت‌گیری به روی آب بر می‌‌گردند که طعمه‌‌ای عالی برای انواع قزل آلا هستند. زمانی که ماهی‌‌ها از کدیس‌‌های روی آب تغذیه می‌‌کنند شما می‌‌توانید از پترن‌‌های درای (خشک) Elk hair caddis ،Tom thumb ،Mikaluk wedge و Goddard caddis استفاده کنید.

در این تاکتیک‌ که از نخ فول فلوت استفاده می‌‌شود با کشش نخ (Retrieving) بین ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌‌متر، شنای کدیس‌‌ها روی آب دریاچه تقلید می‌‌شود.

حضور کدیس‌‌ها در دریاچه‌‌ها بسیار کوتاه است، فقط به مدت دو هفته در ماه جولای. بد نیست با خواندن این مقاله، زمانی که کدیس‌‌ها را روی آب دریاچه دیدید بدانید از چه‌ پترنی استفاده کنید.

حشرات قایق‌‌ران و پشت شناگر (Water Boatman / Backswimmer)

حشرات قایق‌‌ران (Water Boatman) و پشت شناگر (Backswimmers) حشراتی هستند که از هوا تنفس می‌‌کنند و ۹۹ درصد از طول زندگی خود را در زیر آب می‌‌گذرانند. هر دو از منابع غذایی متداول قزل آلاها هستند. آنها در آب بسیار آسانی قابل شناسایی هستند با دو پای بلند که به آنها در شنا کردن سریع کمک ‌می‌‌کند.

آنها در فصل‌‌های بهار و پاییز در دسترس تغذیه قزل آلاها هستند. هنگامی که دریاچه‌‌ها یخ‌ می‌زنند آنها در زیر یخ‌‌ها از حباب‌‌های هوایی تنفس می‌‌کنند.

در تاکتیک ماهیگیری با استفاده از این‌پترن‌‌ها، از نخ سینک نوع ۲ و ۳ و همچنین در عمق‌‌های بیشتر از سینک‌‌های سریع‌‌تر استفاده می‌‌کنیم. پس از پرتاب و پایین رفتن نخ در آب دریاچه، ما می‌‌توانیم با کشش‌‌های سریع و کوتاه، شنای این حشرات را شبیه‌‌سازی کنیم.