ماهیگیری آب‌شور – ماهیگیری ساحلی

ماهیگیران در هر گوشه از کره زمین با توجه به موقعیت‌های جغرافیایی گوناگونی که در آن قرار گرفته‌اند گرایش به سبک‌هایی پیدا می‌‌کنند که شرایط برای ماهیگیری با آن سبک مهیا باشد. به عنوان مثال کشورهای اسکاندیناوی و اروپای شمالی با وجود دمای پایین هوا و یخ‌‌زدگی سطح حوضه‌های آبی، گرایش زیادی به سبک آیس فیشینگ یا همان ماهیگیری در یخ دارند.

اما ایران که به کشور چهار فصل شناخته می‌‌شود و دارای دریاچه‌ها، آبگیرها، رودخانه‌ها و حوضه‌های آبی گوناگون با شرایط آب و هوایی متنوع و تنوع زیستی فراوان می‌‌باشد، باعث شده انواع سبک‌های آب‌‌شرین و آب‌‌شور در این کشور مورد استفاده ماهیگیران قرار بگیرد. خلیج فارس با توجه به تنوع زیستی بسیار بالا، یکی از بهترین مکان‌‌های آبی ایران است که موقعیت خوبی را برای ماهیگیرانی که به روش‌های آب‌‌شور علاقه دارند ایجاد کرده است.

در ده‌های گذشته روش‌‌های ساحلی و اِستَند آپ (Stand up) یا انتظاری از روی قایق از جمله رایج‌ترین روش‌های ماهیگیری آب‌‌شور بوده که امروزه هم مورد استفاده بسیاری از ماهیگیران قرار می‌‌گیرند اما با پیشرفت ماهیگیری و تولید لوازم مناسب و دست به دست شدن اطلاعات سبک آب‌‌شور از حالت سنتی وارد فاز مدرن‌تری شد و به مرور زمان روش‌های کششی مثل ترولینگ و اسپینینگ و در چند سال اخیر جیگینگ و فلای فیشینگ هم به این سبک‌ اضافه شدند و امروز در خلیج فارس تمامی این سبک‌ها مورد استفاده ماهیگیران قرار می‌‌گیرد.

ماهیگیری ساحلی (Surf fishing):

یکی از محبوب‌‌ترین و لذت‌‌بخش‌‌ترین و البته می‌‌توان گفت راحت‌ترین روش‌‌های ماهیگیری آبشور، روش ساحلی یا انتظاری یا سِرف می‌‌باشد. در این روش یکی از مهم‌‌ترین نکات انتخاب یک نقطه مناسب است. معمولا سنگچین‌ها، اسکله‌‌ها، سواحل مرجانی و صخره‌ای که عمق نسبتا خوبی دارند مکان‌‌های مناسبی برای این روش می‌‌باشند.

لوازمی که برای این روش مناسب هستند شامل یک چوب بلند با اکشنی نسبتا کند (Slow Action) و یک چرخ با حجم نخ‌‌گیری بالا می‌‌باشد.

بلندی و انعطاف چوب‌‌های ساحلی به شما این امکان را می‌‌دهد تا پرتاب‌‌های بلندتری داشته باشید. علاوه بر این بلندی چوب و عمود قرار‌گرفتن آن بر روی پایه به این منظور است که نخ شما با بستر‌‌های بُرنده و تیز مرجانی برخورد کمتری داشته باشد.

البته این نکته را هم در نظر داشته باشید که با توجه به زاویه چوب، درگِ چرختان (لگام یا کلاچ) نباید زیاد بسته باشد چون در این حالت بیش از دِرگی که تنظیم کرده‌اید به نخ و متریال فشار خواهد آمد و پس از این‌‌که چوب را در دست گرفتید و آماده مبارزه با ماهی بودید می‌‌توانید درگ چرخ را با توجه به فشاری که ماهی بر روی لوازم می‌‌آورد تنظیم کنید.

از آن‌‌جایی که شما بر روی ساحل همانند ماهیگیری از روی قایق توانایی دنبال کردن ماهی را ندارید بهتر است چرخی با حجم نخ‌‌گیری بالا استفاده کنید و اسپول چرخ‌تان (قرقره) را تا حداکثر مجاز از نخ پُر کنید، بدین ترتیب هم نخ بیشتر و هم پرتاب روان‌‌تر و بلندتری خواهید داشت.

در این روش از انواع ریسه یا لیدر (پیش‌‌نخ) می‌‌توان بهره برد اما بهترین آنها لیدر تک قلاب می‌‌باشد. در این ریسه قلاب به سر لیدر متصل می‌‌شود و بهتر است وزنه حدود ۸۰ سانتی‌‌متر با قلاب فاصله داشته باشد و لیدر به واسطه یک هرزگرد گیره‌‌دار به نخ اصلی وصل شود.

در برخی نقاط ممکن است بستر مرجانی و صخره‌‌ای باعث گیر کردن لیدرتان شود. از آنجایی که معمولا وزنه باعث گیر کردن می‌‌شود، برای این‌‌که تمام ریسه را از دست ندهید بهتر است وزنه به واسطه یک نخ نازک‌‌تر به لیدر متصل شود که در نهایت با فشار و کشش تنها وزنه را از دست خواهید داد.

یک نمونه ریسه تک قلاب با پیش‌نخ فلزی، نخ مونو و وزنه هِرمی

از دو نوع لیدر (پیش‌‌نخ) فلزی و مونوفیلامنت می‌‌توان برای ماهیگیری ساحلی استفاده کرد. معمولا شب‌‌ها ماهیان شکارچی بزرگ بیشتر به سواحل نزدیک می‌‌شوند و چنان‌‌چه از لیدر مونو استفاده می‌‌کنید ممکن است لیدرهای زیادی را از دست بدهید از این رو برای شب که ماهی‌ها دید کافی ندارند می‌‌توان از لیدر فلزی استفاده کرد.

از انواع طعمه‌‌ها مانند تکه‌های ماهی‌‌مرکب و ماهی تلال و انواع ماهیان کوچک می‌‌توان به عنوان طعمه‌‌‌های طبیعی در این روش استفاده کرد.

جریان جزر و مد بر روی روش ساحلی تاثیر زیادی دارد بدین ترتیب یکی از بهترین زمان‌‌های ماهیگیری ساحلی پایان مد و زمان بین مد و جز (ایست آب) و شروع جزر می‌‌باشد. زمانی که آب مد یا به اصطلاح پر می‌‌شود ماهی‌ها برای تغذیه کفزی‌ها و موجودات آبزی دیگر  به سواحل نزدیک شده و زمان مناسبی برای این روش ماهیگیری فراهم می‌‌شود و این زمان تا شروع جزر ادامه خواهد داشت.