راهنمای ماهیگیری با کودکان

ماهیگیری برای همه بچه‌‌ها تقریباً یک اتفاق مهم در زندگی محسوب می‌شود. نه تنها سرشار از تفریح و روشی عالی برای گذراندن زمان در کنار یکدیگر است، بلکه به آنها کمک می‌‌کند تا درباره چرخه زندگی و چگونگی ارتباط آن با غذای ما را نیز بیاموزند.

از خودتان بپرسید: می‌‌خواهید کودکِ شما وقتی بزرگ شد این طوری فکر کند که مثلا شیر از سوپر مارکت تولید می‌‌شود؟ یا اگر نخ ماهیگیری را در حوضچه پارکِ محله فرو کنند، یک بسته ناگتِ مرغ صید می‌‌کنند؟ ما که این‌‌ طور فکر نکردیم.

اگر بگوییم ماهیگیری با بچه‌‌ها به راحتی زمانی است که تنهایی به ماهیگیری می‌‌رویم، دروغ گفته‌‌ایم. واقعیت این است که شما احتمالاً بیشتر وقت خود را برای کمک به پرتاب کردن، طعمه زدن به قلاب و باز کردن گره‌‌های ناخواسته نخ سپری خواهید کرد. اما ماهیگیری با فرزندان یا نوه‌‌ها می‌‌تواند بسیار پرارزش و به اندازه ماهیگیری به تنهایی یا با دوستان جذاب باشد.

روی بچه‌‌ها تمرکز کنید، نه ماهیگیری

واقعیت امر این است که وقتی با بچه‏‌ها ماهیگیری می‏کنید احتمالا به اندازه‌‌ای که تنها می‌‌روید ماهی نمی‌‌گیرید، به ویژه اگر آن‏ها زیر سنِ مدرسه باشند. اما اصلا ناامید نشوید و به یاد داشته باشید که شما می‌‌روید تا به بچه‌‌های خود ماهیگیری بیاموزید، نه این‌‌که خودتان یک ماهی غول‌‌آسیا صید کنید. اگر آنها خسته شدند و شروع به آب‌‌بازی در کناره‌‌ها کردند، سعی کنید نگران نشوید که دارند ماهی‏ها را می‏‌ترسانند. آرام باشید و نفسِ عمیق بکشید.

علاوه بر این شما می‌‌خواهید ماهیگیری را به یک تجربه لذت‌‌بخش برای فرزندان خود تبدیل کنید، درست است؟ اگر هر بار که شروع به ناراحتی کردند آنها را سرزنش کنید، نه تنها خیلی سریع علاقه خود را از دست می‌‌دهند بلکه تمام آن لحظات شاد خانوادگی که سعی در ایجاد آن داشته‏‌اید به دلایلی اشتباه از بین می‏‌رود.

«هِی یادت میاد کنارِ دریاچه، اعصابِ بابا به هم ریخت و ما همش گریه می‌‌کردیم و غریبه‌‌ها می‌‌پرسیدن کمک می‌‌خواین؟ هاها!!! عجب خاطراتی!»

گاهی فقط بچه‌‌ها نیستند که باید کمی صبر و حوصله یاد بگیرند، همین که شما سوالات آن‏ها را با مثال بارها و بارها پاسخ دهید، با گذشت زمان بچه‌‌ها می‌‌آموزند که اگر صبور باشند، ماهی بیشتری خواهند گرفت. بنابر این آنها را در این مسیر راهنمایی کنید اما اگر فوراً درک نکردند نگران نشوید.

باید چند سال داشته باشند؟

اگر آنها به اندازه‌‏ای سن دارند که قادرند بایستند و چوبی را نگه دارند، پس سن آن‏ها برای ماهی‏گیری کافی است. ما کودکانِ ۲ ساله را نیز به ماهیگیری برده‌‌ایم. ماهی‌‌های زیادی نگرفتیم (هرچند همیشه دستِ خالی هم برنگشتیم) ولی برای همه ما سرگرم‏‌کننده بود.

به خاطر داشته باشید که شما با بچه‏‌هایی سر و کار دارید که شناگرانی قوی نیستند بنابر این در کنارِ آب باید تمام حواسِ شما به آنها باشد، به خصوص وقتی که در حال باز کردن نخ‌‌های در هم پیچیده آنها هستید. در هر صورت خیلی مراقب باشید تا در آینده به خاطر چنین اشتباهاتی مورد نکوهشِ فرزندان خود قرار نگیرید.

«بابا یادته ما رو ماهیگیری بردی و کم مونده بود من غرق بشم؟! ضمنا ۵۰ تومن بده لازم دارم.»

کجا می‏‌توانید کودکانِ خود را برای ماهیگیری ببرید؟

چه آب‌‌شیرین چه آب‌‌شور، شما برای بردن بچه‏‌ها به ماهیگیری مکان‌‌های زیادی در دست دارید. فقط نکته‌‌ای که باید رعایت کنید این‌‌که به دنبال اسکله‌‌های نرده‌‌دار و یا سکوهای مخصوص برای ماهیگیری باشید. چون بچه‌‏ها دوست دارند تا جای ممکن از نزدیک ماهیگیری کنند بنابر این نقطه‏‌ای را انتخاب کنید که خطر افتادن آنها در آب وجود نداشته باشد.

بهتر است محلی را پیدا کنید که تقریبا عاری از خطر باشد. اگرچه ماهیگیری از نزدیک آب، زمانی که خودتان تنها هستید روشی مناسب است ولی اگر برای بچه‌‌ها مشکلی پیش بیاید برای همه ناراحت‌‌کننده خواهد بود.

ساحل‌‌ها

ماهیگیری از ساحل یک راه بسیار عالی برای ترغیب کودکان است اگرچه شما احتمالا باید به بچه‌‌ها در پرتاب کردن کمک کنید. آنها می‌‌توانند چوب‌‌های ماهیگیری خود را روی پایه نگه‌دارنده قرار داده و در شن‌‌های ساحل بازی کنند تا زمانی که ماهی به قلاب آنها بیفتد. حتی اگر آنها تصمیم بگیرند که بیخیالِ ماهیگیری شوند حدس بزنید چه می‌‌شود؟ شما در ساحل هستید و این یک روز فوق العاده است.

اسکله‌‌ها

اسکله‌‌ها مکان‌‌های بسیار خوبی برای کودکان هستند که می‌‌توانند خود به تنهایی پرتاب انجام دهند. نرده‌‌ها به این معنا هستند که خطرات کمتری کودک را تهدید می‌‌کند و همچنین آنها نسبت به زمانی که در ساحل ماهیگیری می‌‌کنند کمتر خیس می‌‌شوند. بدون شک خیس شدن و هیچ کاری نکردن در یک روز سرد، به شما به عنوان والدین امتیازی نمی‌‌دهد.

«یادت میاد ماهیگیری رفتیم و من سینه‌‌پهلو گرفتم و واسه سه هفته بستری شدم؟»

همچنین از آن‌‌جایی که اغلب به همان اندازه اطراف (یا بیشتر)، درست زیرِ اسکله ماهی‌‌ها فعالیت دارند، پس مهم نیست که آن دستان کوچک می‌‌توانند فقط چند متر قلاب را دورتر پرتاب کنند. وقتی بچه‌‌ها اینجا ماهی بگیرند، پیروزی را کاملا حس خواهند کرد چون می‌‌دانند که همه کارها را خودشان انجام داده‌‌اند.

دریاچه‌‌ها

بسیاری از دریاچه‌‌ها و سدها در استرالیا به طور خاص برای ماهیگیری خانوادگی در نظر گرفته شده‌‌اند، پس با خیال راحت می‌‌توانید همراه کودکانِ خود به آنجا بروید [البته در ایران نیز چندین دریاچه مصنوعی و باشگاه ماهیگیری بدین منظور وجود دارد]. معمولا در نزدیکی آنها منقل کباب‌‌پز و زمین‌‌های بازی وجود دارد و هدف آنها دلنشین کردن زمان ماهیگیری است.

انتخاب لوازم ماهیگیری برای کودکان

یک راه موثر برای این‌‌که فرزندانِ خود را حتی قبل از بردن به لبِ آب، به ماهیگیری علاقه‌‌مند کنید این است که به آنها اجازه دهید تا چوب و چرخ ماهیگیری را خودشان انتخاب کنند. انواع متنوعی از چوب‌‌های کوچک وجود دارد که در رنگ‌‌های روشن و جذاب برای کودکان طراحی شده‌‌اند. آنها سبک هستند و برای بچه‌‌ها آسان است که در دستِ خود بگیرند و معمولاً همراه یا یک چرخ اسپینینگ عرضه می‌‌شوند.

بسیاری از چوب و چرخ‌‌های ارزان‌‌قیمت به همراه نخ به فروش می‌‌رسند. با این حال فکر بدی نیست که کمی بیشتر هزینه کنید و نخ ماهیگیری با کیفیتی جایگزین آن نخِ ضعیف نمایید، چرا که معمولا پرتاب کردن نخ‌‌های ارزان‌‌قیمت سخت‌‌تر است و آن‏ها بیشتر در هم پیچ می‌‌خورند.

طعمه طبیعی یا مصنوعی؟

ماهیگیری با طعمه‌‌های یخ‌‌زده نسبت به طعمه‏‌های زنده که روی قلاب تکان می‌‌خورند (حتی یک کرم) به مراتب برای کودکان قابل تحمل‌‌تر است. همچنین چون ماهی ساردین و ماهی مرکب یخ‌‌زده هنوز به عنوان یک جانور قابل تشخیص هستند (بر خلاف مثلا یک فیله ماهی)، شما می‌‌توانید از این طریق زنجیره غذایی را به فرزندِ خود بیاموزید.

طعمه‌‌های پلاستیکی نرم نیز گزینه مناسبی برای ماهیگیران جوان‌‌تر است، به شرط آن‌‌که به شکلی درست پرتاب و در آب کشیده شوند. چون آنها مانند طعمه طبیعی بدبو نیستند، بچه‌‌ها اگر خسته شوند می‌‌توانند آنچه را که استفاده می‌‌کنند عوض کنند (مثلا از لارو تا بچه‌‌ماهی).

نکته‌‌ای در باره قلاب‌‌ها

فرو رفتن یک قلاب درون انگشت و یا گوش بدترین چیز خواهد بود و زمانی‌‌ که بچه‌‌ها هیجان‏‌زده می‌‌شوند احتمالا شروع به چرخاندنِ چوب با قلابی سرگردان در هوا می‌‌کنند. در حالی که هیچ راه حل مطمئنی برای این مشکل وجود ندارد، اطمینان از این ‌‌که نوکِ قلاب درون طعمه کاملا جاسازی شده یکی از راه‌‌های کاهشِ احتمال جراحت است. با این حال ممکن است نشاندنِ قلاب در دهان ماهی سخت‌‌تر شود ولی حداقل با یک سوراخ جدید در بدنتان به خانه برنمی‌‌گردید.

ماهی بگیر!

وقتی یک ماهی به قلابِ شما افتاد اجازه دهید تا کودک با آن مبارزه کند. هیچ چیزی هیجانِ صیدِ یک ماهی را ندارد و زمانی که بچه‌‌ها این را تجربه کنند تمام خستگی آنها ناپدید خواهد شد. مواظب باشید که برخی کودکان ممکن است به خاطر سنگینیِ ماهی، برای جمع کردن نخ با چرخ مشکل داشته باشند، پس شما باید کنارشان باشید و اگر نیاز بود به آنها کمک کنید.

رهاسازی یا بردن برای شام؟

همیشه به ماهی‌‌هایی که گرفته‌‌اید احترام بگذارید و مطمئن شوید که کودکِ شما با بردن آن ماهی به خانه مشکلی نداشته باشد (نکته مهم: تماشای کارتونِ در جستجوی نِمو پیش از برنامه ماهیگیری، اصلا فکر خوبی نیست!). از آنها بپرسید که آیا موافقند ماهی را برای شام به خانه ببرند یا آن را دوباره در آب رها کنند.

اگر تصمیم گرفتید ماهی را به خانه ببرید و مطمئن شدید که این کار قانونی است، حتماً ماهی را سریع و محترمانه بکُشید تا بچه‌‌ها مجبور نباشند تقلایِ ماهی و مردنِ آهسته آن را ببینند.

مجوز ماهیگیری

ممکن است برای کودکان نیازی به مجوز ماهیگیری نباشد ولی به یاد داشته باشید که با توجه به مکان ماهیگیری، معمولا تمام بزرگ‌‌سالان به چنین جوازی احتیاج دارند. منطقی است که پیش از برنامه ماهیگیری از گونه‌‌ها، اندازه‌‌ها و محدودیت‌‌های ماهیگیری موجود در محل مورد نظر مطلع شوید.

«بابا یادت میاد به خاطر ماهیگیری قاچاقی دستگیر شدی؟ باشه باشه، دیگه تکرار نمیشه. اما تو این درس رو خوب یاد گرفتی.»

حالا دستِ فرزندان خود را بگیرید و به ماهیگیری بروید. این خاطرات ارزشمند خواهند بود، حالا چه خوب و چه نه چندان خوب!

نوشته: Jacob

ترجمه: طیبه رجبی