از نظر قدرت تحمل پارگی، نخ ریسه نسبت به نخ اصلی چه شرایطی باید داشته باشد؟
خوشبختانه پاسخهای نسبتا خوبی دریافت کردیم که آقای شهرام ساویز کاملترین پاسخ را ارائه کردند.
«در شرایط متفاوت و نوع ماهی ممکن هست که تغییر کنه
در بعضی موارد مثل روشهای انتظاری و کف خواب، نخ ریسه باید ضعیفتر از نخ اصلی انتخاب بشه تا در موارد گیر کردن نخ ریسه ببره و نخ اصلی سالم بمونه
اما بعضی ماهیگرها هم در موارد شکار ماهیانی مثل اردکماهی و دیگر ماهیهای شکارچی که دندان دارند، ریسه محکم از نوع فلزی میگذارند که ریسه تو دهن ماهی پاره نشه که البته این ریسه در سیستمهای اسپینینگ و فلای استفاده میشه»
حتی در مواردی هم که بستر آب صخرهای است و ماهی در قلاب برای فرار به این صخره ها پناه میبرد میتوان از نخ ریسه قویتر مثل سیم یا فلوروکربن استفاده کرد.
در حقیقت هر دو رویه در بین ماهیگیران متداول است و باید دید که صید ماهی مهمتر است یا حفظ قطعات منتهی به ریسه. مثلا در جایی که گیر زیاد است، در روش انتظاری معمولا نخ ریسه ضعیفتر انتخاب میشود تا در صورت گیر کردن، طول زیادی از نخ اصلی از دست نرود.
مورد دیگر موضوع دیدِ ماهی است و برای ماهیانی مثل قزلآلا از نخ ظریفتری در ریسه استفاده میشود.
){kind=link}